Homer's Iliad 1 — Text tables

Text based on: Leaf W. The Iliad. Edited, with apparatus criticus, prolegomena, notes, and appendices. Vol. 1: Books i-xii. 2nd ed. London: Macmillan. 1900.

Generate text table:

Enter entry_id of the first verse in a range

Enter number of the first verse in a range

Enter entry_id of the last verse in a range

Enter number of the last verse in a range

entry_id, number of verse and text of verse
672	76. τοιγὰρ ἐγὼν ἐρέω, σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον
673	77. ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν.
674	78. ἦ γὰρ ὀίομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων
675	79. Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί.
676	80. κρείσσων γὰρ βασιλεὺς, ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·
677	81. εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ,
678	82. ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ,
679	83. ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι. σὺ δὲ φράσαι, εἴ με σαώσεις.”
680	84. τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
681	85. “θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον, ὅ τι οἶσθα·
682	86. οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα διίφιλον, ᾧ τε σύ, Κάλχαν,
683	87. εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις,
684	88. οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο
685	89. σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσὶ βαρείας χεῖρας ἐποίσει
686	90. συμπάντων Δαναῶν, οὐδ' ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς,
687	91. ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.”
688	92. καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·
689	93. “οὔτ' ἄρ ὅ γ' εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐδ' ἑκατόμβης,
690	94. ἀλλ' ἕνεκ' ἀρητῆρος, ὃν ἠτίμησ' Ἀγαμέμνων
691	95. οὐδ' ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ' ἄποινα,
692	96. τοὔνεκ' ἄρ' ἄλγε' ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ' ἔτι δώσει.
693	97. οὐδ' ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει,
694	98. πρίν γ' ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην
695	99. ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ' ἱερὴν ἑκατόμβην
696	100. ἐς Χρύσην· τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν.”
697	101. ἦ τοι ὅ γ' ὧς εἰπὼν κατ' ἄρ' ἕζετο, τοῖσι δ' ἀνέστη
698	102. ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
699	103. ἀχνύμενος· μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφὶ μέλαιναι
700	104. πίμπλαντ', ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτην.
701	105. Κάλχαντα πρώτιστα κάκ' ὀσσόμενος προσέειπε·
702	106. “μάντι κακῶν, οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·
703	107. αἰεί τοι τὰ κάκ' ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι,
704	108. ἐσθλὸν δ' οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔτ' ἐτέλεσσας.
705	109. καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις,
706	110. ὡς δὴ τοῦδ' ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει,
707	111. οὕνεκ' ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά' ἄποινα
708	112. οὐκ ἔθελον δέξασθαι, — ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν
709	113. οἴκοι ἔχειν. καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα,
710	114. κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων,
711	115. οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, οὔτ' ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.
712	116. ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν, εἰ τό γ' ἄμεινον·
713	117. βούλομ' ἐγὼ λαὸν σόον ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι.
714	118. αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ' ἑτοιμάσατ', ὄφρα μὴ οἶος
715	119. Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικε·
716	120. λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες, ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.”
717	121. τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
718	122. “Ἀτρεΐδη κύδιστε, φιλοκτεανώτατε πάντων,
719	123. πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;
720	124. οὐδέ τί πω ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά,
721	125. ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται,
722	126. λαοὺς δ' οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ' ἐπαγείρειν.
723	127. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόες, αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
724	128. τριπλῇ τετραπλῇ τ' ἀποτίσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
725	129. δῷσι πόλιν Τροίην ἐυτείχεον ἐξαλαπάξαι.”
726	130. τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·
727	131. “μὴ δ' οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ' Ἀχιλλεῦ,
728	132. κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐδέ με πείσεις.
729	133. ἦ ἐθέλεις, ὄφρ' αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ' αὔτως
730	134. ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ' ἀποδοῦναι;
731	135. ἀλλ' εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ,
732	136. ἄρσαντες κατὰ θυμόν, ὅπως ἀντάξιον ἔσται·
733	137. εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
734	138. ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος
735	139. ἄξω ἑλών· ὃ δέ κεν κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι.
736	140. ἀλλ' ἦ τοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις,
737	141. νῦν δ' ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν,
738	142. ἐν δ' ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ' ἑκατόμβην
739	143. θείομεν, ἂν δ' αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον
740	144. βήσομεν· εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω,
741	145. ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς
742	146. ἠὲ σύ, Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ' ἀνδρῶν,
743	147. ὄφρ' ἡμῖν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.”
744	148. τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
745	149. “ὤμοι, ἀναιδείην ἐπιειμένε, κερδαλεόφρον,
746	150. πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν

Homer's Iliad 1 — Text tables

Generate text table:

Error occured:

Success!

Logging in...

Logging out...

Login

Logout

Post your comments here.